Posts tonen met het label Ierland. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Ierland. Alle posts tonen

zondag 9 juli 2017

Ierland is de bom!


Via een uitstekende treinverbinding ga ik naar Port Laois (spreek uit ‘ liesj’). Ik bepak mijn motor en vertrek richting westen.
Ik rij direct een prachtige weg op en ga over de Slieve Bloom Moutains. Waar het net in het dal wolkeloos was is het bovenop kil en koud. De wolken waaien met zeker windkracht 5 over de weg! Ierland op z’n smalst.

Ik daal af naar Birr en vervolgens binnendoor naar het Kpouhg Derr, een gigantisch binnenmeer.


Ik zak af naar beneden  en ga via de Arra Mountaines over weggetjes waar het mos duimdik op het middenspoor staat. Dit asfalt is ooit aangelegd en nooit vervangen. Ik kom het later in mijn reis meer en meer tegen en is dus typisch Ierland!


Er komt hier bijna niemand behalve een boer die verschrikt opkijkt als ik heb van achter nader en wil inhalen. Een betere manier om Ierland te verkennen is er bijna niet te vinden.

Ik rij naar Limerick waar ik heerlijk me een pint uithijg van deze mooie lange dag. Even het stadje in waar ik in een gezellige pub mij tussen de locals meng om de vrijdagavond te vieren. Sláinte!



De dag erna heb ik een mooie route uitgezet over het waanzinnige Dingle Peninsula. Een prachtig schiereiland. De meeste toeristen gaan voor de beroemde ‘Ring of Kerry’, maar dit schiereiland is echt waanzinnig om te rijden. 


Ik rij over de prachtige Connor Pass, zo smal dat auto’s elkaar niet kunnen passeren op plekken waar decimeters  dik mos zich al eeuwen heeft verankerd op de rotsen. Het waait boven keihard en ik maak prachtige foto’s. Het weer laat zich van zijn beste kant zien en de prachtige wolken maken de foto’s af.





Ik daal af naar het schilderachtige plaatse Dingle en eet aan de haven een ultra vers visje. Ik geniet met mijn hoofd vol in de zon. Ik stap weer op de motor en rijd vanuit Dingle via smalle weggetjes de bergen in. Ik kijk prachtig in de verte naar de hoog opdoemende Ring of Kerry. De wolken boven de toppen dekken de bergen af en het lijkt wel of ze de zon willen weghouden van de berg.


Ierland is echt uniek, want op een gegeven moment draai ik een hoe om en zie een gigantisch strand. Het is het strand van Inch, waar je met de auto gewoon op kunt rijden. Het lijkt werkelijk waar een strand in het zuiden van Europa. Het is zaterdag, dus het strand is gevuld met Ierse mensen die de zonnige dag benutten om heerlijk buiten te zijn. Je kunt ze geen ongelijk geven! Pluk de dag is in Ierland zeker een statement als je het over het weer hebt. Morgen – en zelfs in de middag of avond- kan alles anders zijn



Ik rij om de baai heen en zet mijn tent op bij het strand. Wildkamperen is hier verboden maar de locals geven aan dat niemand je hier lastig valt.
De tent opzetten gaat wat lastig, het waait keihard. De wind valt even later volledig weg. Ik val in slaap met de ruisende zee op de achtergrond. Een meeuw schreeuwt naar een soortgenoot. In mijn droom ruik ik gemaaid gras.



Ik word in mijn tent al vroeg wakker door het vroege ochtendlicht. Ik pak mijn boeltje snel op en even na zevenen rijd ik mijn motor de Ring of Kerry op. 




Goede timing blijkt, want er is nog niemand op de weg en ik rijg de bochten aaneen. Heerlijk!
Als het drukker wordt stuur ik de bergen in. Ik rij over prachtige wegen en verbaas me over het landschap. Prachtige naaldbossen wisselen ruige bergen, veen en weiden af. Schapen lopen los over de weg.




Ik doorkruis het Kerry schiereiland een paar keer en krijg geen genoeg van de smalle weggetjes met continu wisselend uitzicht.
Als motorrijder wordt je hier echt verwend, de geur van vers gemaaid gras komt de hele dag in je helm. Als je de bocht omgaat ruik je de zee en bij de volgende bocht komt de geur van dennennaalden je helm binnen. Echt bizar hoe geuren, temperatuur en uitzichten van minuut tot minuut wisselen.

Ik zak af naar Bantry en stop daar voor een heerlijke lunch. Ik pak de kaart erbij en doe wat ik mijn hele reis al gedaan heb: op de papieren kaart kijken waar de kleinste weggetjes liggen en dan...gáán!
Het voordeel is dat als je een mooi weggetje ziet liggen dat je deze zonder problemen kunt nemen. Ik rij op deze manier op een waanzinnige manier binnendoor naar Cork.





De wegen zijn klein, kleiner, kleinst. Boeren zwaaien vriendelijk, ze zien denk ik niet heel vaak toeristen op deze totaal verlaten wegen. Het is waanzinnig. Het gemaaide gras, de prachtige huisjes, de vriendelijke mensen. Ierland, WAUW!

Als ik vanuit Cork naar de boot in Dublin ga zie ik op mijn navigatie dat ik tijd over heb. Ik zet nog snel aan de hand van de kaart twee waypoints die ervoor zorgen dat ik nog zeker een kilometer of 80 binnendoor kan sturen.
Wederom verrast Ierland me. Ik word over prachtige paden gestuurd, de wegen kronkelen zich door het landschap. Goede wegen, slechte wegen, onverharde wegen. De Africa Twin vind het heerlijk en knort het uit van plezier. Ik kraai het uit in mijn helm.

Ik krijg nog wat slagroom om de taart als ik Knockmealdown Mountains over rijd. Ik rij zeker 30 kilometer zonder een levende ziel tegen te komen,  echt uniek in het drukke Europa. De berg is prachtig, de weg is smal en in de afzink volgt de ene steile haarspeld na de andere.

Onder de indruk rij ik mijn motor het laatste stuk over de snelweg naar Dublin. Hier parkeer ik mijn motor op de ferry naat Holyhead. Ik ga via Wales weer terug richting huis.
Ik kijk bij het wegvaren nog een keer om naar Ierland en weet zeker dat ik zal terugkeren. Om in de termen van Brigitte te spreken: ‘ Ierland is echt de bom’ !


zondag 2 juli 2017

Ruig en woest. Why pay for water?


Gerda sluit bij mij aan in Dublin. We verkennen deze heerlijke stad. De stad is geen architectonisch hoogstandje, eerder een mix van oude robuuste, Britse gebouwen en volksbuurten. Er wordt hard gewerkt aan renovatie.

De stad leeft echt. Er zijn ontelbaar veel pubs en je kunt in allerlei restaurantjes eten krijgen van over de hele wereld.  We genieten van prachtige ontbijtjes, delicate lunches en mooie diners. We genieten van de ambiance van deze stad.

We zijn niet echt museum bezoekers, maar in de universiteit schijnt een mooie bibliotheek te zitten met hele oude boeken. De sfeer in de bibliotheek is magisch en je voelt de historie in de stofdeeltjes die vanaf de boeken op je neerdwarrelen.


We zijn hier echter voor de bruiloft van mijn maatje Yusmany die met de Ierse Edel gaat trouwen. De Ierse traditie maakt hier een feest van met pre-en postwedding-drinks en uiteraard een waanzinnig feest. We dansen tot laat in de nacht en zijn na drie dagen bekaf. Wat een feest.



Een verhaal zegt veel, maar de plaatjes zeggen alles! Irish wedding! Wij maken ons klaar voor een mooie rondrit over het eiland. Nu maar hopen dat het Ierse weer meezit….de buienradar voorspelt niet veel goeds, maar ook deze berichten veranderen gedurende de dag…welkom in Ierland!


We halen onze huurauto op en worden welkom geheten door Nigel. Nigel heeft één ding goed begrepen: ‘ het leven is een groot feest,  maar je moet zelf de slingers ophangen’.
Tja, met een prachtig vraag en antwoord spel die zijn weerga niet kent staat wij een half uur later met een brede smile en auto buiten en kan de reis beginnen. Prachtig mens, kunnen we enorm van genieten!

We rijden richting westen. We willen de Cliffs of Moher, The Burren en Connamara bezoeken. We gaan al snel van de snelweg af en gaan via een mooie route binnendoor in de richting van het westen.



We rijden over prachtig smalle weggetjes. Je moet goed naar voren kijken om tegenliggers te kunnen ‘spotten’. Je kunt elkaar onmogelijk passeren, tenzij één van twee een uitwijkplaats gebruikt om even te wachten. Ik ben natuurlijk een motor gewend waarmee je gewoon kunt passeren. Leuk spelletje…

We komen langs prachtige plaatsen. Mooie meren wisselen heuvels en bossen af. Overal ruikt het naar gemaaid gras.

In ons hotel kruipen we lekker in het bubbelbad. De brochure beloofd ons een spa, maar de ‘tand des tijds’ heeft hevig toegeslagen. We lachen erom en blijven gewoon wat langer in het bubbelbad. Het hotel is gelegen bij een prachtige waterval. Je ziet in heel Ierland overal watervallen om de enorme hoeveelheden water af te voeren.


We komen in gesprek met een oude man. Hij zegt dat in restaurants het water gratis is. Er is een discussie het af te schaffen. De man lacht en zegt: ‘we hebben zoveel water, waarom zouden we ervoor betalen?’

De volgende dag bezoeken we de mooie Cliffs of Moher, ze doemen 8 kilometer breed op vanuit zee. De Atlantische oceaan beukt er elke dag met een enorme kracht op. Een pracht schouwspel op de grens van land en zee.




We rijden verder langs slaperige havenstadjes en dromerige platteland dorpjes. Soms is het alsof de tijd heeft stilgestaan.



De dag erna rijden we naar Galway. Ik heb een route door The Burren uitgezet. Het is een prachtig, uniek, schouwspel van uit de grond opdoemende gladde rotsen. De schapen lopen er gewoon overheen. Als je uitstapt om te kijken dringt de veenlucht je neusgaten in. De bloemen zijn ruig. Grassen, harde grassen en roze bloemen bepalen het ruige beeld. De ijstijd heeft arctische zaden achter gelaten waardoor er een unieke vegetatie is ontstaan. Ierland is ruig en woest.









Galway is een leuke levendige stad en van daaruit gaan we richting Connemara. We rijden langs de mooie kust en genieten van de wisselende uitzichten. In de loop van de middag gaat het zo hard regenen, dat we besluiten eerder te stoppen. Met zo weinig zicht is het zonde zo’n mooi gebied in te gaan.

Sommige zaken zijn geen toeval en we komen terecht in een prachtige B&B met een mooie sfeer in Clifden. We eten s’ avonds heerlijk en lachen wat af in een gezellige pub met mooie Ierse muziek en alleen maar lachende gezichten. Lief leven!

De volgende dag rijden we door het waanzinnige Connemara. Ik kan niet beschrijven wat een pracht. Bossen, heuvels, bergen, schapen, meren, wolkenluchten, veen. Connemara heeft het allemaal. 






We zijn op weg naar Dublin, maar anders hadden we hier best nog wel langer rond kunnen kijken. We zijn onder de indruk van de prachtige fjord (niet alleen Noorwegen heeft ze) en de hoog opdoemende bergen. 





Ademloos verlaten we het gebied en gaan terug naar Dublin waar Gerda weer naar huis zal vliegen.

Ik ga mijn motor ophalen om de zuidwest zijde va Ierland verder te ontdekken. Fingers crossed, de weerberichten zijn geweldig (voor nu ;>))